ARKADAŞ

    ARKADAŞ

        2157- İbnu Ömer radıyullahu anhüma anlatıyor: " Resülullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: " insanlar yalnızlıktaki (mahzuru) benim kadar bilselerdi, hiçbir atlı tek başına bir gececik  olsun yol yapmazdı."
Buharı, Cihat, 135; Tirmizi, Cihat, 4,(1673)

2158- Said İbnu'l- Müseyyeb radıyullahu anh anlatıyor:"Resülullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: " Şeytan tek başına olanla, iki kişi beraber olana sıkıntı verir. Eğer uç kişi olurlarsa onlara sıkıntı veremez."
Muvatta, İsti'zan 36,(2, 978)

2159- Amr İbnu Şuayb an ebihi radıyullahu anh tarihinden naklediyor: "Resülullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki:" bir atlı bir şeytandır, iki atlı iki şeytandır, uç atlı bir guruptur."
Muvatta, İsti'zan, 25,(2,978), Ebü  Davut, Cihat 86, (2607); Tirmizi, Cihad 4,(1674).

2160- Ebu Hüreyre radıyullahu anh anlatıyor: "Resülullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki:" Bir sefere uç kişi beraber çıkınca birini emir (başkan) yapsınlar,"
Ebü  Davut, Cihad 87,(2606).

                ARKADAŞA YARDIM 
2166- Ebü Said radıyullahu anh anlatıyor: "Resülullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki:" Kimin yanında fazla hayvan varsa, onu hayvanı olmayana versin. Kimin de fazla azığı varsa onu azığı olmayana versin."
Resülullah, bazı mal çeşitlerini bu suretle saymaya devam etti. Öyle ki, hiç kimsenin (yol sırasında) her hangi bir fazlalıkta hakkı olmadığı düşüncesine vardık."
Müslim, Lukata, 18,(1728); Ebu Davut, Zekat, 32, ( 1663)

2167- Hz.Cabir radıyullahu anh: " Resülullah aleyhissalatu vesselam:"gezveye çıkmak arzu etti ve:"Ey Muhacir ve Ensar topluluğu! Kardeşlerinizden  öyleleri var ki ne malları var ne de aşiretleri. Herbiriniz iki veya üç kişiyi yanına alsın" dedi."
(Hz Cabir devamla der ki): " Bu tamim üzerine ben iki veya üç  kişiyi yanıma aldım. (Yol boyu) devemde, diğerlerinin sırası gibi benim de bir (binme) Sıram vardı."

2168- Yine Hz. Cabir radıyullahu anh anlatıyor: " Resülullah aleyhissalatu vesselam yürüme sırasında geride kalır, (Kafileye kavuşturmak için ) zayıf hayvanı sürer, üzerindekini alır ve onlara dua ederdi."
Ebu Davut , Cihad 103,( 2639)